ملیت :  ایرانی   -  قرن : 4 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(204 -133 ق)، حافظ، محدث. اصلش ایرانى است، اما ساكن بصره بود و در آنجا هم از دنیا رفت. وى از ایمن بن نابل و سفیان ثورى و معروف بن خربوذ و هشام دستوایى و طلحه بن عمرو و شعبه بن حجاج و بسطام بن مسلم و ابوعامر خزار و داوود به ابى‏فرات و جریر بن حازم و فلیح بن سلیمان و مسعوید و حرب بن شداد و اسرائیل و همام بن یحیى و محمد بن ابى‏حمید و بسیارى دیگر حدیث شنید. جریر بن عبدالحمید و احمد بن حنبل و عمرو بن على فلاس و على بن مدینى و محمد بن بشار و یعقوب دورقى و محمد بن سعد كاتب و عباس دورى و احمد بن ابراهیم دورقى و احمد بن فرات و كدیمى و هارون بن سلیمان و ابومسعود رازى و یونس بن حبیب اصفهانى از وى حدیث روایت كرده‏اند. فلاس گوید كه احدى را پرحافظه‏تر از ابوداود ندیدم. گفته شده كه او از حفظ، سى هزار حدیث را با رعایت سیاق و اسلوب روایت مى‏كرد. در اصفهان چهل هزار حدیث از او یادداشت كرده‏اند در حالى كه كتابى به همراه نداشت. ازآثارش: «المسند» كه بعضى از حفاظ خراسانى آن را جمع‏آورى كرده‏اند.